Dzień dobry, pozdrawiam wszystkich serdecznie weekendowo.

Ten post powinien przeczytać każdy i to nie tylko jeden raz.

Będzie jeszcze druga część.

Wrzucam to dla tych wszystkich, którzy wciąż grzebią się w przeszłości. Zamiast winić innych trzeba im błogosławić.

Błogosławieństwo ma ogromną moc dla wszystkich Z wdzięcznością, tym, którzy nauczyli mnie miłości, wdzięczności i tego błogosławić wszystkim…. ZAWSZE Z miłością na ten weekend Tereska

PRAWO REZONANSU

KAŻDE PRZE­BA­CZE­NIE DAJE PO­CZĄ­TEK CZE­MUŚ NO­WE­MU

Od­po­wie­dzial­nym jest się nie tylko za to, co się zro­bi­ło,lecz także za to, czego się nie zro­bi­ło.LAO TZU

Wielu ludzi twier­dzi, że nie tak łatwo uwol­nić się.Tak, trze­ba to przy­znać!Czę­sto jed­nak tylko jeden dro­biazg prze­szka­dza nam uwol­nić się od tego, co stare. Jest nim nasza nie­umie­jęt­ność prze­ba­cza­nia.Nie po­tra­fi­my lub nie chce­my wy­ba­czyć – a już na pewno nie tym, któ­rzy nas głę­bo­ko zra­ni­li. Wła­śnie z tego po­wo­du nie mo­że­my za­po­mnieć o prze­szło­ści.Chce­my,aby ci, któ­rzy nas skrzyw­dzi­li, za­pła­ci­li za to.Boli nas, że tego nie zro­bią. Jed­nak kon­se­kwen­cje tego no­si­my my w sobie.Nie po­tra­fi­my żyć wła­snym ży­ciem, do­pó­ki nie wy­ba­czy­my.To nie jest ani dobre, ani złe. Nikt nie może nas zmu­sić, aby­śmy komuś wy­ba­czy­li. Nie­mniej jed­nak – to MY PŁA­CI­MY za to BAR­DZO WY­SO­KĄ , EMO­CJO­NAL­NĄ CENĘ .

Jeśli roz­my­śla­my np. o zra­nie­niach lub nie­spra­wie­dli­wo­ściach, któ­rych do­świad­czy­li­śmy, i nie po­tra­fi­my się od nich uwol­nić, bę­dzie­my wciąż na nowo do­świad­cza­li po­dob­nych zra­nień i nie­spra­wie­dli­wo­ści w na­szym życiu, po­nie­waż zgod­nie z PRAWEM RE­ZO­NANSU przy­cią­ga­my je do sie­bie.

Rze­czy­wi­ste skut­ki no­szo­nych przez nas zra­nień po­nie­sie­my tylko my sami, nawet kiedy wyda nam się to nie­spra­wie­dli­we.Także wów­czas, gdy my­śli­my, że ten czło­wiek, który wy­rzą­dził nam krzyw­dę, musi za to od­po­ku­to­wać.Praw­do­po­dob­nie ten, któ­re­mu nie mo­że­my wy­ba­czyć, jest już da­le­ko, za sied­mio­ma gó­ra­mi. Może już o wszyst­kim za­po­mniał, za­czął nowe życie i żyje w peł­nym szczę­ściu.

Jeśli nie po­tra­fi­my od­pu­ścić i pie­lę­gnu­je­my swój smu­tek i myśli o ze­mście, ra­chu­nek za to pła­ci­my my sami.

Zo­sta­nie­my uwię­zie­ni w polu re­zo­nan­so­wym, a całe nasze oto­cze­nie bę­dzie z tym współ­brz­mieć.Świat bę­dzie wy­da­wał się nam nie­spra­wie­dli­wy. Może do­świad­czy­my nawet jesz­cze wię­cej nie­spra­wie­dli­wo­ści, która utwierdzi nas w tym prze­ko­na­niu. Może usły­szy­my wiele smut­nych hi­sto­rii, które nam po­ka­żą, że nie tylko my cier­pi­my, ale i inni. Znaj­dzie­my więc wielu po­dob­nie my­ślą­cych po­nie­waż… Tak!

PO­NIE­WAŻ PO­DOB­NE PRZY­CIĄ­GA PO­DOB­NE .

Osta­tecz­nie to jest za­wsze w pełni nasza de­cy­zja – jakie pole re­zo­nan­so­we, a więc JAKIE po­strze­ga­nie świa­ta chce­my sobie zbu­do­wać.Wszy­scy znamy ludzi, któ­rzy przez lata – nawet przez dzie­siąt­ki lat, a nie­któ­rzy nawet przez całe swoje życie – nie wy­ba­czy­li i nie od­pu­ści­li. Tę nie­umie­jęt­ność wy­ba­cze­nia mo­że­my czę­sto od­czy­tać z twa­rzy czło­wie­ka. Wie­lo­let­nie ZGORZK­NIE­NIE od­ci­ska się na niej wy­raź­nie. Bar­dzo czę­sto ci lu­dzie słu­cha­ją wciąż tych sa­mych płyt, uwię­zie­ni w swo­ich my­ślach, któ­rych już nikt nie chce wy­słu­chi­wać.

Wszy­scy znamy tych ludzi – stają się coraz bar­dziej sa­mot­ni i coraz bar­dziej się izo­lu­ją. Czę­sto za­klę­ty krąg ich myśli po­sze­rza się jesz­cze o cho­ro­by.Czy chcesz się stać jed­nym z nich?No do­brze! Ktoś dał ci się we znaki! Może było to nie­spra­wie­dli­we i podłe, głę­bo­ko ra­nią­ce i nawet nik­czem­ne. Ale czy chciał­byś dawać temu czło­wie­ko­wi cią­gle – dziś i po kres twego życia – tak dużą moż­li­wość wpły­wa­nia na cie­bie i na twoje życie?Prze­ba­cze­nie ma za­wsze coś wspól­ne­go z nami. Jeśli nie wy­ba­cza­my, de­cy­du­je­my się po­zo­stać w miej­scu! Za­trzy­mu­je­my się i da­je­my dru­giej oso­bie nie­ja­ko wła­dzę nad na­szym ży­ciem. A może nasi wi­no­waj­cy już od dawna nie żyją albo są szczę­śli­wi ze swoim part­ne­rem. To tylko my je­ste­śmywciąż w pętli nie­po­jed­na­nia.

Jeśli nie wy­ba­czasz dru­giej oso­bie,ona wciąż włada twoim ży­ciem.

Czy chcesz tego?

Do­pó­ki nie wy­ba­czysz i nie uwol­nisz się odsta­rych zra­nień, nie po­ja­wią się żadne nowe, cu­dow­ne wy­da­rze­nia w twoim życiu.

Po­zo­sta­niesz uwię­zio­ny w polu re­zo­nan­so­wym ze­msty i smut­ku i bę­dziesz przy­cią­gał tylko to do swo­je­go życia.

Zatem bar­dzo ważne jest, byśmy po okre­sie smut­ku (do któ­re­go mamy oczy­wi­ście prawo, gdyż tylko przez smu­tek mo­że­my uwol­nić okre­ślo­ne emo­cje) uak­tu­al­ni­li nie­ja­ko kie­ru­nek na­sze­go życia i szli na­przód, stwa­rza­jąc nowe wizje, nie dając wię­cej siły prze­szło­ści, po­nie­waż to, co mi­nio­ne, stare, wpły­nie na nasze obec­ne życie.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie weekendowo.

Źródło…Prawo Rezonansu

Pierre Franch

Opracowanie J.A.S

Z miłością Tereska