Niech to będzie cudowny dzień.

PRZECZYTAJCIE PROSZĘ BARDZO UWAŻNIE

Zbliża się pełnia, za mną prawie 30 dni postu, a więc prawie półmetek z zaplanowanych 60 dni postu

INTENCJE składamy w różnych momentach życia, niekoniecznie tylko w pełni.
Jeśli jeszcze nie wiesz czy potrafisz lub czy umiesz, to powiem TAK, nawet jeśli zrobisz inaczej niż mówią źródła, to i tak intencja może się zamanifestować.
Piszę może, bo nie musi, a może… BO, jest do TEGO TYLKO jeden warunek, który trzeba żeby był spełniony…. JEDEN.
Trzeba podczas niej myśleć sercem a NIE UMYSŁEM.
To co idzie z SERCA ZAWSZE SIĘ MATERIALIZUJE… ZAWSZE.

Dlatego zweryfikuj swoje wcześniejsze intencje i….. Jeśli się nie pojawiły w Twoim życiu, zostaw umysł a otwórz SERCE, porzuć chciejstwo i porównywanie się do innych.

Mała różnica, która robi właśnie TĘ ROBOTĘ

A poniżej wyjaśnienie książkowe.
Jeśli, nie zrozumiesz od razu, to czytaj, czytaj i czytaj i ucz się małymi fragmentami aż zadziała.

Jak zauważysz, to energia kwantowa znana była już za czasów Chrystusa, nie jest więc odkryciem współczesności, jak próbuje się nam obecnie wmówić.

Wystarczy zgłębić CUDA JEZUSA

Osobiście uważam, że wszystkie te odkrycia i nagrody Nobla w każdej dziedzinie, są tylko tym, co Bóg odkrywa przed nami, abyśmy mogli wrócić do ŹRÓDŁA. Uchyla rąbek tajemnicy a człowiek, który i tak wszystko wie, zachłystuje się, ale to ten nieświadomy. Świadomy i szczęśliwy oddycha głęboko i mówi z wdzięcznością DZIĘKUJĘ DZIĘKUJĘ DZIĘKUJĘ za przypomnienie KIM JESTEM w stanie, a nie za odkrycia i nagrodę NOBLA

Im wcześniej to pojmiesz, tym szybciej zaczniesz korzystać ze swojej MOCY.

Masz marzenie to wykorzystaj swoją BOSKĄ MOC, masz ją TY i JA i KAŻDY Z NAS JĄ MA.

Z miłością Tereska

ZA­DA­NIA DLA UMYSŁU

„Świat re­al­ny jest wie­lo­wy­mia­ro­wym, nie­suk­ce­syw­nym,sy­mul­ta­nicz­nym wzor­cem nie­skoń­czo­nej wie­lo­po­sta­cio­wo­ści. Próba uchwy­ce­nia tego wzor­ca ro­zu­mem przy­po­mi­na próbę ogar­nię­cia ob­ra­zu Re­no­ira przy uży­ciu mi­kro­sko­pu.”
KEN WIL­BER

Kiedy je­ste­śmy cał­ko­wi­cie zre­lak­so­wa­ni, moż­li­wy jest do­stęp do nie­świa­do­mo­ści dzię­ki otwar­ciu trze­cie­go oka. Fi­zjo­lo­gicz­ne przy­czy­ny tego zo­sta­ły już omó­wio­ne. „Ta­jem­ni­cą” jest teraz tylko to, jak wy­zna­czać za­da­nia nie­świa­do­me­mu umy­sło­wi.

Jeśli chce się roz­wią­zać pro­ble­my, sen­sow­ne są na­stę­pu­ją­ce kroki:

• roz­wa­żyć pro­blem – ka­wa­łek po ka­wał­ku;

• zwró­cić uwagę na fakty i po­łą­czyć je razem;

• nie wy­da­wać żad­nych osą­dów!

Na­stęp­nie na­le­ży przy­pi­sać ukry­te­mu umy­sło­wi kom­pleks pro­ble­mów z proś­bą o ich roz­wią­za­nie.

Głę­bo­ki re­laks uzy­ska­ny dzię­ki me­dy­ta­cji re­lak­su, trans­owi, a także ja­snym snom, jeśli zo­sta­nie wła­ści­wie wy­ko­rzy­sta­ny, jest naj­lep­szą oko­licz­no­ścią dla prze­ka­za­nia„za­mó­wień”. Na­le­ży przy tym sfor­mu­ło­wać za­miar i in­ten­cję ma­ją­ce na­stę­pu­ją­ce cechy:

• do­ty­czą chwi­li obec­nej (do­kład­nie teraz);

• są pre­cy­zyj­ne (co do­kład­nie ma zajść);
• są po­zy­tyw­ne (po­żą­da­ny stan jest już tutaj obec­ny).

Na­strój po­wi­nien być na­stę­pu­ją­cy: nie chce­my cze­goś zwal­czyć lub wy­łą­czyć, ale żar­to­bli­wie po­pro­sićw try­bie za­pro­sze­nia. Nie zwal­cza­my wroga, lecz wy­rów­nu­je­my dys­har­mo­nię, od­chy­le­nie, nie­po­rzą­dek.

Nasza nowa świa­do­mość spo­ty­ka wszyst­ko w mi­ło­snym uści­sku. W rze­czy­wi­sto­ści po­łą­cze­nie z UNI­WER­SAL­NĄ KOM­PE­TEN­CJĄ UMYSŁ -DUSZA można utoż­sa­miać z roz­sze­rze­niem mocy twór­czej. „Ja i Oj­ciec jedno je­ste­śmy” na­pi­sa­now Ewan­ge­lii we­dług św. Jana 10,30.

Dla uzy­ska­nia peł­niej­sze­go ob­ra­zu pod­su­mo­wu­je­my po­szcze­gól­ne etapy me­to­dy umysł-dusza pod­czas głę­bo­kie­go re­lak­su:

• Zwra­ca­my uwagę na wy­bra­ne wy­da­rze­nie, pro­blem lub za­mó­wie­nie.

• In­we­stu­je­my w to zro­zu­mie­nie i ocze­ki­wa­nie, że ukry­ta (nie­jaw­na) sfera UMYSŁU jaźni przej­mie wy­bra­ne wy­da­rze­nie, pro­blem lub „za­mó­wie­nie”.

• Utrzy­mu­je­my uważ­ność tak długo, aż ukry­ta sfera za­dzia­ła i przej­mie uważ­ność (po­strze­ga­nie in­tu­icyj­ne: to zo­sta­ło prze­ka­za­ne).

• Umysł nie­jaw­ny będzie teraz zmie­rzał do celu, aż go osią­gnie, a świa­do­my (jawny) umysł „ja” już go sobie od­pu­ści.

• Umysł nie­jaw­ny, raz wkro­czyw­szy do akcji, wy­ko­rzy­sta wszyst­kie moż­li­wo­ści (a ma do­stęp do wszyst­kich), aby – nie­ogra­ni­czo­ny upły­wem minut, go­dzin, dni i lat na­sze­go co­dzien­ne­go czasu – za­leż­nie od zło­żo­no­ści wy­zna­czo­ne­go do osią­gnię­cia celu roz­wią­zać po­sta­wio­ne mu za­da­nie.

• „Od-krycia” ozna­cza­ją: nie­jaw­ne zo­sta­je roz­wi­nię­te.

• Za­trzy­ma­nie tego stru­mie­nia re­ali­za­cji jest moż­li­we tylko przez świa­do­mą wolę przy prze­ciw­dzia­ła­ją­cych od­czu­ciach także in­nych wy­wie­ra­ją­cych wpływ ludzi.

Pełna me­to­da obej­mu­je więc z dzi­siej­szej per­spek­ty­wy na­stę­pu­ją­ce etapy:

• wiara jako prze­ko­na­nie – od­po­wia­da po­cho­dzą­cej z na­sze­go wnę­trza wie­dzy;

• mo­ty­wa­cja „teraz albo nigdy”;

• głę­bo­ki re­laks i me­dy­ta­cja;

• ab­so­lut­na cisza od ha­ła­śli­wych myśli;

• uważ­ność na jasno okre­ślo­ny cel bez żad­ne­go wy­sił­ku.

• naj­wyż­sza kon­cen­tra­cja i czuj­ność;

• em­pa­tia i za­bar­wie­nie uczu­cio­we za­mia­ru;

• nie­do­pusz­cza­nie żad­nych in­nych myśli, aby nie za­kłó­cać ukie­run­ko­wa­nej uważ­no­ści, cele ubocz­ne są wy­klu­czo­ne;

• od­no­to­wy­wa­nie echa (fe­ed­back, in­for­ma­cja zwrot­na): „stało się”.

Zatem pod­su­muj­my krótko raz jesz­cze: temat albo wy­da­rze­nie na­le­ży na­sy­cić/„za­in­fe­ko­wać” uważ­no­ścią, na­stęp­nie po­zwo­lić za­paść do nie­jaw­ne­go umy­słu, wie­dzieć, że w ten spo­sób cel zo­sta­nie osią­gnię­ty i cier­pli­wie cze­kać na po­ja­wie­nie się efek­tu.

Umysł ukry­ty wy­ko­nu­je swoją pracę, po­nie­waż wie­rzy­my, że to zrobi. To jest za­ufa­nie do zgod­ne­go z za­sa­da­mi fi­lo­zo­fii kwan­to­wej me­cha­ni­zmu.

Po­przez ćwi­cze­nie tego me­cha­ni­zmu do­ko­nu­je się „cud”. Nic i nikt nie może tej wie­dzy za­gro­zić ani prze­rwać jej do­pły­wu.

Co­dzien­ny UMYSŁ -DUSZA prze­kra­cza gra­ni­cę, sta­jąc się wie­dzą­cym NADUMYSŁEM -DUSZĄ .

Wszyst­ko jest moż­li­we. „Bo kto ma, temu bę­dzie do­da­ne i nad­miar mieć bę­dzie” (Mt. 13,12).

Jak po­wie­dzia­no, WSZYSCY znamy ten me­cha­nizm w „ma­łych rze­czach”: cho­dze­niu, mó­wie­niu, jeź­dzie na ro­we­rze, pro­wa­dze­niu sa­mo­cho­du – wszyst­kie­go tego tak wła­śnie „na­uczy­li­śmy się” i OSTATECZNIE zauto­ma­ty­zo­wa­li­śmy, jak to opi­sa­no dla po­szcze­gól­nych kro­ków tej me­to­dy. Cel zo­stał osią­gnię­ty, po­tra­fi­my to. Przy po­mo­cy za­sa­dy czy­sto umy­sło­wej, a mia­no­wi­cie na­sze­go za­mia­ru, na­szej woli, tak zmie­ni­li­śmy ma­te­rię na­sze­go ciała, że wszyst­ko, czego chcie­li­śmy, zo­sta­ło speł­nio­ne.

Także wszyst­kie nasze prze­waż­nie wro­dzo­ne uczu­cia – takie jak ra­dość,mi­łość, gniew i tak dalej – można po­strze­gać jako zauto­ma­ty­zo­wa­ne oceny (przez nie­jaw­ny umysł-duszę) sy­tu­acji i zda­rzeń, które nasi przod­ko­wie mu­sie­li nie­ustan­nie ana­li­zo­wać w jaw­nym umy­śle.

Wszyst­kie te me­to­dy osią­ga­ją swoje opti­mum dzię­ki otwar­ciu trze­cie­go oka.
A wszyst­kie me­to­dy otwie­ra­ją trze­cie oko, kiedy po­dej­mie­my cel jako ocze­ki­wa­nie.

„Świa­do­mość zro­dzi­ła się po to, by roz­po­znać, że po­cho­dzi od wyż­szej Jed­no­ści (Deum), żeby sta­ran­nie uwzględ­nić TO SWOJE ŹRÓDŁO , a w ten spo­sób za­pew­nić całej psy­che opti­mum moż­li­wo­ści życia i roz­wo­ju” (tłum. R. Resz­ke) (Jung, 1995).