LEKARSTWO o którym śmiało można powiedzieć, że działa niezwykle, jak milion w jednym.

W dobie, kiedy od dwóch lat koronkujemy, warto przeczytać, choć jest tego niemało….

Zastanawiam się, ilu ludzi o tym NIE wie???
ZAKŁADAM… że 99 procent.

A skoro tu już JESTEŚ, proszę przeczytaj i podziel się z tymi którzy być może też NIE WIEDZĄ .

PROMIENIOWANIE UV….

ma istot­ne, po­zy­tyw­ne dzia­ła­nie na funk­cje or­ga­ni­zmu czło­wie­ka.

Czym zatem jest świa­tło UV?

Ra­dia­cja UV to jeden z trzech róż­nych ro­dza­jów pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go. Jest czę­ścią elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go widma świa­tła i ener­gii słoń­ca wi­docz­nych dla oka ludz­kie­go i jest pro­mie­niem o naj­krót­szej fali – od 300 do 380 nm. Świa­tło wi­dzial­ne i pod­czer­wień
to dwa po­zo­sta­łe ro­dza­je pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go.

Po­mi­mo że na­tu­ral­ne UV po­cho­dzi ze słoń­ca, ist­nie­ją rów­nież źró­dła tych pro­mie­ni wy­two­rzo­ne przez czło­wie­ka, na przy­kład lampy i na­rzę­dzia spa­wal­ni­cze.
Słoń­ce jest jed­nak głównym źró­dłem UV.

Sło­necz­ne pro­mie­nie ul­tra­fio­le­to­we nigdy nie są jed­na­ko­wo in­ten­syw­ne w ciągu ca­łe­go dnia (naj­sil­niej­sze są w po­łu­dnie), ani w róż­nych czę­ściach świa­ta. Osza­co­wa­no, że mniej wię­cej po­ło­wa cał­ko­wi­te­go dzien­ne­go pro­mie­nio­wa­nia UV przy­pa­da na kilka go­dzin w oko­li­cach po­łu­dnia. Oprócz po­zy­cji Ziemi wzglę­dem Słoń­ca, rów­nież chmu­ry i ozon wpły­wa­ją na na­tę­że­nie pro­mie­nio­wa­nia UV.

Ozon po­chła­nia więk­szość pro­mie­ni ul­tra­fio­le­to­wych przy czym do po­wierzch­ni Ziemi do­cie­ra je­dy­nie nie­wiel­ka ich ilość.

Nie­ste­ty jest to osła­bio­ne pro­mie­nio­wa­nie UV, to samo, które na­stęp­nie jest blo­ko­wa­ne przez szyby, domy, oku­la­ry sło­necz­ne, so­czew­ki ko­rek­cyj­ne, kremy prze­ciw­sło­necz­ne i ubra­nia.

W nor­mal­nych wa­run­kach szyby okien­ne prze­pusz­cza­ją pro­mie­nie UV. Dzi­siaj jed­nak są czę­sto po­kry­te po­wło­ka­mi za­trzy­mu­ją­cy­mi takie pro­mie­nio­wa­nie, sku­tecz­ny­mi w co naj­mniej 95%. Nawet oku­la­ry na re­cep­tę i so­czew­ki kon­tak­to­we chro­nią przed pro­mie­nio­wa­niem UV.Zanim w la­tach trzy­dzie­stych ubie­głe­go wieku wy­na­le­zio­no an­ty­bio­ty­ki – pe­ni­cy­li­na po­ja­wi­ła się jako pierw­sza – oraz zanim me­dy­cy­na spo­tka­ła się z mo­der­ni­za­cją, lecz­ni­cze siły słoń­ca były fa­wo­ry­zo­wa­ne przez spo­łecz­no­ści me­dycz­ne. Tak przy­naj­mniej było w Eu­ro­pie.

Od końca dzie­więt­na­ste­go, aż do po­ło­wy dwu­dzie­ste­go wieku, te­ra­pię sło­necz­ną, zwaną he­lio­te­ra­pią,uwa­ża­no za naj­sku­tecz­niej­szą formę le­cze­nia cho­rób za­kaź­nych.

He­lio­te­ra­pia po­le­ga głów­nie na ce­lo­wej eks­po­zy­cji na bez­po­śred­nie,na­tu­ral­ne świa­tło sło­necz­ne. Celem jest wy­ko­rzy­sta­nie te­ra­peu­tycz­nych wła­ści­wo­ści pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go UV.

Ba­da­nia wy­ka­za­ły, że u pa­cjen­tów pod­da­nych kon­tro­lo­wa­ne­mu dzia­ła­niu świa­tła sło­necz­ne­go, w znacz­nym stop­niu unor­mo­wa­ło się nie­pra­wi­dło­wo wy­so­kie ci­śnie­nie krwi (spa­dek do 40 mm Hg).
Po­nad­to ob­ni­żył się po­ziom cukru u cho­rych na cu­krzy­cę
oraz cho­le­ste­ro­lu.
Wzro­sła na­to­miast ilość leu­ko­cy­tów po­trzeb­nych do walki z cho­ro­ba­mi.
Te­ra­pia sło­necz­na zwięk­sza po­jem­ność mi­nu­to­wą serca
i zdol­ność nośną tlenu we krwi.
Lecz­ni­cze wła­ści­wo­ści słoń­ca ko­rzyst­nie wpły­nę­ły na zdro­wie pacjentów cho­rych na po­da­grę,
reu­ma­to­idal­ne za­pa­le­nie sta­wów,
za­pa­le­nie je­li­ta gru­be­go,
miaż­dży­cę,
ane­mię,
za­pa­le­nie pę­che­rza mo­czo­we­go
oraz zła­go­dzi­ły eg­ze­my,
trą­dzik,
a nawet opa­rze­nia.

He­lio­te­ra­pia jest rów­nież sto­so­wa­na w celu sku­tecz­nej na­pra­wy DNA w in­sty­tu­cie zaj­mu­ją­cym się ba­da­nia­mi nad ra­kiem Can­cer Re­se­arch In­sti­tu­te.

Za­ob­ser­wo­wa­no, że ko­mór­ki no­wo­two­ro­we za­czy­na­ją ob­umie­rać już po kilku go­dzi­nach te­ra­pii świa­tłem.
Po za­koń­cze­niu za­bie­gu zdro­wa tkan­ka utrzy­mu­je się przy życiu i nie ulega uszko­dze­niom. Już po jed­nym za­bie­gu za­re­ago­wa­ło 70-80% wszyst­kich le­czo­nych przy­pad­ków raka.

Świa­tło słoń­ca jest praw­do­po­dob­nie naj­sil­niej­szym na­tu­ral­nym le­kiem o sze­ro­kim spek­trum dzia­ła­nia.

Dr Au­gu­ste Rol­lier, le­karz i autor wielu ksią­żek, był słyn­nym he­lio­te­ra­peu­tą swo­ich cza­sów. W szczy­to­wym mo­men­cie swo­jej ka­rie­ry
pro­wa­dził 36 kli­nik z ponad ty­sią­cem miejsc w Ley­sin w Szwaj­ca­rii, po­ło­żo­nych na wy­so­ko­ści 1500 m n.p.m. Na­tę­że­nie świa­tła UV wzra­sta o 4% co 300 me­trów. Zatem, na wy­so­ko­ści1500 me­trów na­tę­że­nie pro­mie­ni UV słoń­ca jest więk­sze o całe 20%.

Lo­ka­li­za­cja kli­nik po­zwa­la­ła na ko­rzy­sta­nie z więk­szej ilo­ści świa­tła UV. Dr Rol­lier wy­ko­rzy­sty­wał pro­mie­nie ul­tra­fio­le­to­we w le­cze­niu
gruź­li­cy,
ospy,
krzy­wi­cy,
tocz­nia
oraz róż­nych ran.
Wzo­ro­wał się na pracy duń­skie­go le­ka­rza, dr. Nie­lsa Fin­se­na, który w 1903 roku otrzy­mał Na­gro­dę Nobla za le­cze­nie gruź­li­cy światłem ul­tra­fio­le­to­wym.
W kli­ni­kach dr. Rol­lie­ra na prze­strze­ni dwu­dzie­stu lat wy­le­czo­no
ponad dwa ty­sią­ce przy­pad­ków ope­ra­cyj­nej gruź­li­cy (kości i sta­wów), z czego 80% pa­cjen­tów wy­pi­sa­no jako cał­ko­wi­cie zdro­wych.

Rol­lier od­krył, że opa­la­nie się we wcze­snych go­dzi­nach po­ran­nych w po­łą­cze­niu z od­żyw­czą dietą daje naj­lep­sze efek­ty.

Pa­cjen­ci (w tym wiele dzie­ci) byli wy­sta­wia­ni na dzia­ła­nie pro­mie­ni sło­necz­nych i stop­nio­wo od­sła­nia­no ich ciało. Zimą mogli spę­dzać cały dzień na słoń­cu i su­chym, zim­nym po­wie­trzu.Latem eks­po­zy­cja na pro­mie­nie sło­necz­ne była ogra­ni­cza­na do go­dzin po­ran­nych.

W tam­tych cza­sach, każ­de­go roku gi­nę­ło ponad sto ty­się­cy ludzi na sku­tek gruź­li­cy, zwa­nej wów­czas „białą plagą”.
Cu­dow­ne, cał­ko­wi­te wy­le­cze­nia gruź­li­cy i in­nych cho­rób były opi­sy­wa­ne na pierw­szych stro­nach gazet.

Tym, co naj­bar­dziej dzi­wi­ło kręgi me­dycz­ne był fakt, iż lecz­ni­cze pro­mie­nie słoń­ca oka­zy­wa­ły się nie­sku­tecz­ne, kiedy pa­cjen­ci wkła­da­li oku­la­ry sło­necz­ne (blo­ku­ją one ważne pro­mie­nie widma
świa­tła, któ­rych or­ga­nizm wy­ma­ga do istot­nych funk­cji bio­lo­gicz­nych).
Uwaga: takie pro­mie­nie do­cie­ra­ją do oczu nawet w cie­niu.

Do1933 roku na świe­cie było
ponad 165 róż­nych cho­rób, które ko­rzyst­nie le­czo­no świa­tłem sło­necz­nym.

Jed­nak wraz ze śmiercią Rol­lie­ra w 1954 roku i ro­sną­cą do­mi­na­cją prze­my­słu far­ma­ceu­tycz­ne­go za­nie­cha­no sto­so­wa­nia he­lio­te­ra­pii. Ła­god­na sku­tecz­ność uzdra­wia­ją­cej siły słoń­ca zo­sta­ła zi­gno­ro­wa­na i szyb­ko za­po­mnia­na.

Do lat sześć­dzie­sią­tych sztucz­nie wy­pro­du­ko­wa­nym „cu­dow­nym lekom” udało się za­stą­pić fa­scy­na­cję bractw me­dycz­nych uzdra­wia­ją­cy­mi wła­ści­wo­ścia­mi słoń­ca.
Do lat osiem­dzie­siąt ych spo­łe­czeń­stwo nie­ustan­nie za­sy­py­wa­no gra­dem ostrze­żeń przed ką­pie­la­mi sło­necz­ny­mi i ry­zy­kiem za­cho­ro­wa­nia na raka skóry na sku­tek eks­po­zy­cji na pro­mie­nie słoń­ca.
Lu­dzie byli alar­mo­wa­ni, a nawet za­stra­sza­ni przez po­tęż­ny lob­bing prze­my­słu pro­du­ku­ją­ce­go wy­ro­by prze­ciw­sło­necz­ne, który przed­kła­dał zysk ma­te­rial­ny ponad zdro­wie spo­łe­czeń­stwa.
Dzi­siaj słoń­ce uważa się za głów­ne­go win­ne­go raka skóry, kon­kret­nych form ka­ta­rak­ty pro­wa­dzą­cej do śle­po­ty oraz sta­rze­nia się skóry.

Ci, któ­rzy po­dej­mu­ją się sło­necz­ne­go „ry­zy­ka” od­kry­wa­ją, że dzię­ki temu czują się le­piej, pod wa­run­kiem, że nie sto­su­ją kre­mów z fil­trem i chro­nią się przed opa­rze­niem sło­necz­nym na sku­tek nad­mier­nej eks­po­zy­cji na pro­mie­nie słoń­ca.

To praw­da, że żaden nad­miar nie jest dobry.
Cał­ko­wi­ty brak jest jed­nak znacz­nie gor­szy.
Praw­dą jest też, że nad­mier­na eks­po­zy­cja na słoń­ce może przy­czy­niać się do uszko­dze­nia skóry.
Nie­mniej jed­nak nie­do­bór słoń­ca jest o wiele bar­dziej szko­dli­wy dla zdro­wia.
Czło­wiek po­trze­bu­je opty­mal­nej eks­po­zy­cji na świa­tło słoń­ca.

Zdro­we życie to życie umiar­ko­wa­ne pod każ­dym wzglę­dem.

An­ty­bio­ty­ki, które prak­tycz­nie za­stą­pi­ły he­lio­te­ra­pię, przy­czy­ni­ły się do roz­wo­ju szczepów bak­te­rii od­por­nych na leki, które opie­ra­ją się każ­dej te­ra­pii innej niż zrów­no­wa­żo­ne wy­ko­rzy­sta­nie słoń­ca, wody, po­wie­trza, po­kar­mu i ćwi­czeń fi­zycz­nych.

Po­mi­mo nad­zwy­czaj­nych osią­gnięć me­dy­cy­ny, bak­te­rie wy­da­ją się za­wsze wy­prze­dzać je o krok.

Sły­szy­my o no­wych obie­cu­ją­cych le­kach, a zaraz potem czy­ta­my o no­wych szcze­pach śmier­cio­no­śnych pa­to­ge­nów.

Uzdro­wie­nie po­ja­wia się do­pie­ro wów­czas, gdy wszyst­kie wy­ma­ga­nia or­ga­ni­zmu znaj­du­ją się w rów­no­wa­dze.

Eli­mi­na­cja lub znacz­ne ogra­ni­cze­nie któ­re­go­kol­wiek z nie­zbęd­nych kom­po­nen­tów życia skut­ku­je cho­ro­bą.

Cho­ro­ba to nic in­ne­go,in­ne­go, jak stan za­bu­rzo­nej rów­no­wa­gi funk­cji fi­zycz­nych, umy­sło­wych i du­cho­wych.

Zdro­wie zo­sta­nie przy­wró­co­ne je­dy­nie wtedy, gdy
wszyst­kie pod­sta­wo­we ele­men­ty znaj­dą się w rów­no­wa­dze.

Pro­mie­nie UV sty­mu­lu­ją tar­czy­cę do pro­duk­cji hor­mo­nów, co w dużym stop­niu kon­tro­lu­je me­ta­bo­lizm.

Wzmo­żo­na pro­duk­cja hor­mo­nów zwięk­sza współ­czyn­nik pod­sta­wo­wej prze­mia­ny ma­te­rii.

To po­ma­ga za­rów­no przy utra­cie masy ciała, jak i roz­wo­ju tkan­ki mię­śnio­wej.

Wśród zwie­rząt ho­dow­la­nych trzy­ma­nych w za­mknię­ciu ob­ser­wu­je się znacz­nie szyb­szy wzrost masy ciała, tak jak w przy­pad­ku ludzi trzy­ma­ją­cych się z dala od słoń­ca.

Dla­te­go też je­że­li chcesz schud­nąć lub roz­bu­do­wać mię­śnie, mu­sisz re­gu­lar­nie wy­sta­wiać ciało na dzia­ła­nie pro­mie­ni sło­necz­nych.

Każdy, komu bra­ku­je słoń­ca, słab­nie i w kon­se­kwen­cji musi sta­wić czoła pro­ble­mom men­tal­nym i fi­zycz­nym.

Ener­gia ta­kich ludzi dra­stycz­nie spada, co od­zwier­cie­dla się w ja­ko­ści życia. Po­pu­la­cje pół­noc­nej Eu­ro­py, takie jak Nor­we­go­wie czy Fi­no­wie, któ­rzy co roku żyją w ciem­no­ści przez kilka dłu­gich mie­się­cy, cha­rak­te­ry­zu­ją się wy­so­kim wskaź­ni­kiem iry­ta­cji, zmę­cze­nia, cho­rób,bez­sen­no­ści, de­pre­sji, al­ko­ho­li­zmu i sa­mo­bójstw, o wiele wyż­szym niż lu­dzie za­miesz­ku­ją­cy na­sło­necz­nio­ne ob­sza­ry świa­ta.W tych kra­jach rów­nież czę­ściej od­no­to­wu­je się no­wo­two­ry skóry.

Na przy­kład wy­stę­po­wa­nie me­la­no­my na Or­ka­dachi Sze­tlan­dach, le­żą­cych na pół­noc od Szko­cji, jest dzie­się­cio­krot­nie wyż­sze niż na wy­spach Morza Śród­ziem­ne­go.

Świa­tło UV ak­ty­wu­je ważny hor­mon skór­ny, so­li­trol, który wpły­wa na układ od­por­no­ścio­wy i licz­ne ośrod­ki re­gu­lu­ją­ce funk­cjo­no­wa­nie or­ga­ni­zmu oraz, w po­łą­cze­niu z hor­mo­nem pro­du­ko­wa­nym przez szy­szyn­kę, me­la­to­ni­ną, wy­wo­łu­je zmia­ny na­stro­ju i do­bo­wych ryt­mów bio­lo­gicz­nych.

He­mo­glo­bi­na obec­na w ery­tro­cy­tach po­trze­bu­je świa­tła ul­tra­fio­le­to­we­go do wią­za­nia tlenu nie­zbęd­ne­go do wszyst­kich funk­cji ko­mór­ko­wych.

Brak świa­tła sło­necz­ne­go może z tego wzglę­du być współ­od­po­wie­dzial­ny za nie­mal wszyst­kie ro­dza­je cho­rób, w tym raka skóry i inne jego od­mia­ny.

Jak się wkrót­ce prze­ko­nasz,
uni­ka­nie słoń­ca może być szko­dli­we dla zdro­wia.

Jak tu dotarłeś podziękuj sobie, podziel się z innymi i najlepiej przeczytaj książkę, zanim chociażby powstanie myśl, by się bać po krem z najwyższym filtrem UV.

Autor… Andreas Moritz

Myślę, że nie ma tu nic więcej do dodawania. 

Zachęcam do tego by sięgnąć i przeczytać  książkę .

Życzę wszystkim cudownego dnia i pięknego weekendu, miłości i mocnego słońca

Z miłością Tereska