„Jeśli nie jesteś skupiony na swoim wnętrzu, jeśli nie wiesz, kim jesteś, nie możesz współodczuwać.

Wszelkie związki, które tworzysz, nie wiedząc, kim jesteś, to tylko iluzja.

Druga osoba myśli, że coś ją z tobą łączy,
ty myślisz, że coś cię łączy z nią;
ani ty, ani ona nie znacie samych siebie.
Więc kto z kim nawiązał relację?
Tu nikogo nie ma!
Po prostu dwa cienie się bawią.
A ponieważ oboje są cieniami, związek nie jest trwały.
Oto co ciągle widzę: ludzie nawiązują kontakty, ale są one nietrwałe.
Ludziom potrzebne są związki, ponieważ boją się, że zostaną sami i się zagubią.
Za wszelką cenę poszukują kogoś do pary.
Każdy związek jest lepszy niż żaden
nawet jeśli wypełnia go wrogość – nie ma sprawy;
przynajmniej człowiek ma coś do roboty.

Twoja tak zwana miłość to nic więcej jak rodzaj wrogości, uprzejmy sposób walki, zmagań, dokuczania, dominowania, cywilizowany sposób na torturowanie się nawzajem.

Udaj się w tę przestrzeń.
Zbierz odwagę i idź tam.
Nawet jeśli jest ci smutno i czujesz się samotny, nie masz się o co martwić; musisz zapłacić tę cenę.
A gdy dotrzesz do swego ŹRÓDŁA , wszystko całkowicie się odmieni i wyjdziesz stamtąd jako indywidualność.
Stosuję takie rozróżnienie między indywidualnością i osobą:
osoba jest czymś sztucznym
indywidualność jest prawdziwa.
Osoba, osobowość to maski, cienie;
indywidualność to trwałość, rzeczywistość.
I tylko indywidualności mogą współodczuwać, mogą kochać – osoby mogą jedynie rozgrywać gierki.

MIŁOŚĆ to stan ŚWIADOMOŚCI , w którym jesteś RADOSNY , w którym przepełnia cię TANIEC .
Coś zaczyna wibrować, promieniować z twojego wnętrza; coś zaczyna pulsować wokół ciebie. Zaczyna to dosięgać także innych istot: może dotrzeć do kobiet, do
mężczyzn, do skał, drzew i gwiazd.

Gdy mówię o MIŁOŚCI, mam na myśli pewien stan ISTNIENIA , NIE związek. Zawsze pamiętaj: kiedy używam słowa miłość, używam go w odniesieniu do stanu, a nie do związku.

Związek to tylko drobna część miłości.
Ale ty pojmujesz miłość jako związek, tak jakby nie była ona niczym więcej.Związek jest potrzebny tylko dlatego, że nie potrafisz być sam, ponieważ nie jesteś jeszcze zdolny do medytacji. Dlatego zanim zaczniesz kochać, niezbędne jest podjęcie medytacji. Człowiek powinien umieć przebywać w samotności, być sam ze sobą i czuć się z tym wspaniale. Wtedy możesz kochać. Wtedy twoja miłość przestaje być potrzebą i staje się chęcią dzielenia się, przestaje być konieczna. Nie uzależnisz się od osoby, którą kochasz.Będziesz się dzielić – dzielenie się jest piękne.
Ale zwykle dzieje się tak: nie masz w sobie miłości; osoba, którą wydaje ci się, że kochasz, również nie ma w sobie miłości, lecz oboje domagacie się uczucia od siebie. Dwóch żebraków błagających siebie nawzajem! Stąd walka, konflikt, nieustanna kłótnia między kochankami o rzeczy trywialne, nieistotne, głupie! Wiedzą, że to dotyczy drobiazgów, a mimo to wciąż się kłócą.Podstawową przyczyną kłótni jest to, że mężowi się wydaje, iż nie otrzymuje tego, co powinien otrzymywać; żona także uważa, że nie dostaje tego, co powinna dostawać. Żona czuje się oszukana, mąż również ma wrażenie, że ktoś go oszukał. Gdzie miłość? Nikt nie zawraca sobie głowy dawaniem, wszyscy chcą brać. A gdy wszyscy chcą brać, nikt nic nie dostaje i wszyscy czują, że przegrali, czują się puści, spięci.
Brakuje fundamentu, a ty zacząłeś bez niego budować świątynię. W każdej chwili może ona upaść, zawalić się. I choć dobrze wiesz, ile razy twoja miłość upadła, wciąż robisz dokładnie tak samo.
Żyjesz całkowicie nieświadomie!”
Osho
ŚWIADOMEGO życia kochani